مرجع فایل - قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 5
بررسي سياستهاي حمايتي دولت در توليد دانههاي روغني در ايران ايران امروزه يكي از بزرگترين واردكنندگان روغننباتي به شمار ميرود. منابع تأمين روغن در ايران عمدتاً از طريق واردات روغنخام و استخراج روغن از دانههاي روغني توليد داخلي بوده است. عمدة منابع داخلي توليد روغننباتي شامل پنبهدانه، سويا، آفتابگردان و گلرنگ بوده و در سالهاي اخير نيز كلزا به آنها اضافه شده است. در راستاي كاهش وابستگي به واردات روغن خام، "طرح تأمين منابع روغننباتي كشور 93-1384"در وزارت جهادكشاورزي مصوب و به اجرا در آمده است. بگونهاي كه با افزايش توليد دانههاي روغني در كشور، درصد خوداتكايي به توليد داخلي اين محصول افزايش يابد. بررسي وضعيت توليد و سطح زيركشت دانههاي روغني در سال 1384، به عنوان سال اول برنامه دهساله، معرف آن است كه اهداف از پيش تعيين شده براي سال اول برنامه تحقق نيافته است . عدم دسترسي به اهداف تعيين شده در برنامه بويژه در مورد محصول كلزا كه كانون توجه برنامه خودكفايي روغننباتي است، ضرورت برنامهريزي دقيقتر و كنكاشي ريزبينانهتر جهت هرچه واقعيتر نمودن برنامه و رفع مشكلات و معضلات فراروي اجراي آن را متذكر ميگردد. تحقيق حاضر با هدف "بررسي وضعيت حمايت از توليد دانههاي روغني" با تاكيد بر آمار و اطلاعات هزينه توليد وزارت جهادكشاورزي در دورة 82-1377 انجام شده است. بررسي وضعيت حمايتي دانههاي روغني نشان ميدهد كه عليرغم وجود مزيتنسبي در توليد دانههاي روغني در بيشتر استانهاي عمدة توليدكننده اين محصولات، در كل؛ سياستهاي دولت جنبه حمايتي موثر و هدفمند نداشته است. به عبارت ديگر؛ وضعيت موجود بيشتر به نفع واردات دانههاي روغني است، زيرامحصول خريداري شده از كشاورزان در واقع ارزانتر از قيمت وارداتي آن درنرخ ارز واقعياست. رسيدن به اهداف برنامه؛.اولاً؛ نيازمند اعمال ديدگاه سيستمي نسبت به موضوع و نگرش به مجموعة محصولات كشاورزي در يك چارچوب منطقي است. بگونهاي كه برنامهريزي محصولي مجزا براي هر محصول در نهايت منجر به تضادي جدّيتر در ساختار توليد محصولات كشاورزي نگردد. ثانياً؛ حمايت از توليد دانههاي
قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .
« پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »
![]()